Sorry, we don't support your browser.  Install a modern browser

Γονείς#157

?

Καλησπέρα!

Τώρα με την καραντίνα, πήγα πάλι να μείνω με τους γονείς μου, για να βοηθάω κλπ. Και συνειδητοποίησα ίσως το πιο βασικό πράγμα που μου προκαλούσε πίεση και στεναχώρια.

Πρώτον, το γεγονός ότι η καλή ζωή στο μυαλό μου και το δικο τους ειναι τελείως διαφορετική. Έχουμε διαφορετική μόρφωση αλλά κυρίως φιλοσοφία και πνευματικότητα. Δεν σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο που σκέφτομαι εγώ.

Έχουν στάνταρ που φτάνονται πολύ δύσκολα και με στήριξη, την οποία δεν έδωσαν ποτέ. Έχουν απαιτήσεις, χωρίς να υπολογίζουν τις ικανότητες και την υγεία μου, πόσο μάλλον το αν είμαι χαρούμενη.

Με οδηγούν συνεχώς σε άσχημες σκέψεις και υπερβολική δουλειά που μου στερεί πολλά πράγματα. Μόνο δυσκολία και έπαινος ποτέ. Τους τα εξηγώ ξανά και ξανά, χωρίς καμιά επιτυχία. Μόνο φωνές.

Τι θα προτείνατε να κάνω για να μην μου προκαλούνται αυτά τα συναισθήματα;

Πως μπορώ να απελευθερωθώ από την ανάγκη να κάνω αυτά που αυτοί νομίζουν σωστά;

4 months ago

Καλησπέρα και σε ευχαριστούμε που μας ανοίγεις την ψυχή σου. Περιγράφεις μια συνθήκη αρκετά συχνή στην ελληνική οικογένεια η οποία όμως παραμένει βασανιστική και πολύπλοκη. Η αναζήτηση του χωροχρόνου σου είναι ένα μεγάλο στοίχημα που πρέπει αρχικά να κερδίσεις. Αυτό ξεκινά απ την οριοθέτηση του προγράμματός σου με βάση τις δικές σου ανάγκες εξαρχής. Αυτό όμως δεν αρκεί αν δεν συνοδευτεί απ την απόφασή σου να μην συμμετέχεις σε αχρείαστους καβγάδες και εντάσεις, όσο κι αν αυτό ενίοτε είναι δύσκολο. Όταν αποπνέουμε έναν αέρα σιγουριάς και αυτοπεποίθησης για το πρόγραμμά μας, ο άλλος όσο κι αν διαφωνεί μ αυτό σταδιακά το σέβεται και το αποδέχεται. Φυσικά πέρα απ τις δικές σου παρεμβάσεις θα ήταν αρκετά βοηθητική και μια προσπάθεια ψυχοθεραπείας που θα σε βοηθούσε να τακτοποιήσεις σκέψεις και πρόγραμμα.

Νικόλας Νικολάου, Ψυχίατρος www.melapus.com

4 months ago
Changed the status to
Έχει απαντηθεί από ειδικό
4 months ago
Locked this conversation
4 months ago